Kunnen consumenten de wereld redden? Van Augustinus en Adam Smith tot Poetinperen

“Verander de wereld, begin met jezelf” klonk de oerspreuk van de Bond Zonder Naam, maar welk geloof hechten we daar vandaag nog aan? Kunnen we met ons allen, door bijvoorbeeld anders te consumeren, een ethischer wereld tot stand brengen? Enerzijds lijkt het geloof daarin terug van weg geweest. Begin augustus stelde minister van economie Johan Vande Lanotte bijvoorbeeld voor om een speciaal label in te voeren voor goederen afkomstig uit de door Israël bezette gebieden. Dergelijke – vrijwillige – labels bestaan reeds langer in Denemarken en het Verenigd Koninkrijk, en hebben de bedoeling om de consument ‘te informeren.’ De kans te geven om bewust te consumeren dus. Prompt maakte Colruyt bekend reeds meer dan een jaar geen voedingsproducten uit de bezette gebieden te verkopen.

Een al even frappant voorbeeld van consumptie met een expliciet politiek doel volgde nauwelijks een week later, toen Vladimir Poetin besliste om de import van enkele landbouwproducten uit de VS en de Europese Unie in Rusland te verbieden. Daarmee reageerde hij op eerdere Westerse sancties die voornamelijk de energie- en financiële sector van Rusland viseerden. Het resultaat van de Russische boycot zorgde meteen voor een ware peren-hype in België, uit steun voor de getroffen sector. Deze aandacht miste bovendien haar doel niet, vermits ze zowaar tot een verdubbeling van de perenverkoop in ons land leidde. Een goede gelegenheid, vond de partij Groen!, om consumenten eraan te herinneren dat het niet alleen nu, maar “steeds een goed idee is om boeren uit je regio te steunen.”

Lees verder Kunnen consumenten de wereld redden? Van Augustinus en Adam Smith tot Poetinperen